Dit is hoe ik les wil geven

Vorig jaar december hoorde Diane Groen, leerkracht in groep zes aan de Maria Montessorischool, voor het eerst over Deep learning. Ze was gegrepen en heeft direct haar lessen aangepast.

‘Ik sta inmiddels 15 jaar voor de klas. Toen ik hoorde over de Deep learning-aanpak, wist ik  meteen ‘’Dit is hoe ik les wil geven’’. Kinderen hebben zeggenschap en eigenaarschap. Ik dicteer niet meer wat ze moeten leren. Ik bepaal alleen de kaders waarbinnen ze kennis op moeten doen. Op die manier ontdekken leerlingen zelf hoe zaken in elkaar zitten. Dat vinden ze geweldig. ‘Ik vind het leuk dat míjn idee belangrijk is, juf,’ zeggen ze.

Samenwerken

‘Dit schooljaar staat de vaardigheid ‘samenwerken’ centraal. Mijn leerlingen zijn nu al enorm gegroeid. Aanvankelijk weigerden drie kinderen. ‘’Ik werk niet samen met een meisje.’’ Nu doen ze het wel. Ze hebben gemerkt dat het resultaat niet goed is als ze alleen werken.’

 

‘Ik vind het leuk dat míjn idee belangrijk is, juf!’

 

‘We hebben bordspellen gemaakt. Een groot succes. Eerst moesten de leerlingen onderzoeken welke bordspellen er allemaal al bestaan. Dat is eigenlijk een les begrijpend lezen. Als ik een losse les begrijpend lezen had aangekondigd, had ik veel sippe gezichten gezien. Nu niet. De spelregels van hun bordspel moesten voldoen aan de spellingsregels en bovendien netjes worden getypt. Zonder dat de kinderen het door hebben zitten er dus verschillende vakken in zo’n opdracht verwerkt. Uiteindelijk hebben we alle spellen gespeeld en nam iedereen zijn eigen spel mee naar huis. Een ouder die les geeft op een VMBO-school was zo enthousiast, dat ze dezelfde opdracht bij haar op school ging uitvoeren.’

Het lesdoel is duidelijk

‘Kinderen zijn zo enthousiast over dit soort opdrachten, omdat het doel van wat je moet leren inzichtelijk is. Doordat we in steeds wisselende groepen samenwerken is er bijna geen pestgedrag. Niet iedereen vindt elkaar leuk, maar dat hoeft ook niet, als ze elkaar maar respecteren. Ze vragen nu zelf of ze mogen samenwerken. Het is fantastisch om te zien hoe graag kinderen elkaar helpen. Om te laten zien dat ze ontdekt hebben hoe je mooi beeld kopieert in een Wordbestand, bijvoorbeeld. Een heel belangrijk pluspunt is dat in dit soort samenwerkingsopdrachten de talenten van ieder kind naar voren komen. De nadruk ligt niet op wat je niet kunt, maar op waar je wel goed in bent, omdat iedereen de taak uitvoert waar hij of zij het best in is. Vroeger was het: je kan een oefening, of niet. Dat motiveert natuurlijk niet.’

 

‘Het talent van ieder kind komt naar voren.’

 

Meer rust en creativiteit

‘Het grootste voordeel voor mijzelf is dat ik meer rust heb tijdens de les. Vroeger haastte ik me heel de dag door de lesstof. Nu heb ik tijd om kinderen te observeren. Bovendien ben ik veel creatiever. Ook in de reguliere lessen. Ik was bijvoorbeeld gewend om een rekenles te beginnen met een korte herhaling van de vorige keer. Dat werd steevast ontvangen met gezucht. Nu zoek ik op het internet naar een geschikte opdracht die ze op de laptop kunnen maken. Vinden ze leuk, want dan verschijnt er bijvoorbeeld een aantrekkelijk plaatje bij tien goede antwoorden. Zo simpel kan plezier in leren soms zijn.’

atmospheric

Juf Diane: 'Simpel plezier in leren? Rekenen op internet! Bij tien goede antwoorden verschijnt een aantrekkelijk plaatje.